What do You do For Money Honey?

Październik 13, 2008

Kolejna notka, o kolejnej legendzie rocka.

AC/DC to surowe, hard rockowe granie prosto z kraju bumerangów – Australii. Ten zespół to kwintesencja ostrego, bezkompromisowego rocka, z jednym z najbardziej szalonych i rozpoznawalnych wokali w historii, którego absolutnie nie da się pomylić z niczym innym.

Zespół został założony w Sydney w 1973 roku, przez dwóch gitarzystów – braci Young. Przed wydaniem pierwszego albumu muzycy mieli drobne problemy z doborem składu, lecz we wrześniu 1974 do zespołu przyjęto wokalistę Bon’a Scott’a i w 1975 AC/DC wydało swój pierwszy album – High Voltage – lecz tylko w rodzinnym kraju. Reszta świata dostała album w 1976 i w niczym nie przypominał orginalnej wersji a to dlatego, że była to raczej składanka hitów z 2 pierwszych płyt – “High Voltage” i T.N.T.”, wersja ta zawierała takie hity jak “T.N.T.”, “It’s A Long Way To The Top” czy “Can I Sit Next To You Girl”. Później kariera zespołu nabrała tempa, zespól zyskał w ogromną popularność w Australii i ruszył na podbój reszty globu, wydał też w 77 roku świetną płytę “Let there be Rock”. W 1979 roku grupa wydała album “Highway to Hell” – ostatni album z wokalistą Bon’em Scott’em, który zmarł w 1980, a powód jego śmierci był dosyć wstydliwy – po solidnej popijawie udusił się własnymi wymiocinami. Dalsza kariera AC/DC zawisła na włosku ponieważ jego członkowie rozważali rozwiązanie grupy, jednak do tego nie doszło (dzięki Bogu!) i na miejsce tragicznie zmarłego przyjęto Brian’a Johnson’a. Także w 1980 zespół wydał swój najlepiej sprzedający się album “Back in Black”(największe hity – Hells Bells, Back in Black, Let Me Put My Love Into You), a w 81 również bardzo popularny “For Those About to Rock We Salute You”(For Those About to Rock, Put the Finger on You, Inject the Venom). Po tych wydarzeniach chłopaki zaliczyli mały spadek formy, lecz w 1986 powrócili do łask z albumem Who Made Who który był soundtrackiem do filmu “Maximum Overdrive” a zarazem czymś odpowiadającym idei “the best of”. Następnie AC/DC wydało “Blow up your video” (1988), który sprzedał się bardzo dobrze, podobnie jak następny “The Razor’s Edge” – który jest obok “Back in Black” moim ulubionym. Później był Ballbreaker i w 2000 ostatni studyjny album – Stiff Upper Lip. W 2003 zespół został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame, a niedawno bo w kwietniu br. muzycy poinformowali, że pracują nad nowym studyjnym albumem, bardzo ciekawi mnie czy zmęczony już tym wszystkim Johnson da sobie radę.

Thunderstruck

Back in Black

Hell’s Bells

Dodaj komentarz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Zmień )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Zmień )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

Follow

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.